Het functioneren van de persoon wordt bekeken vanuit vier dimensies die niet los staan van elkaar maar één geheel vormen. Deze dimensies zijn:
1. intellectueel functioneren en aanpassingsgedrag (doeltreffend reageren op situaties die zich voordoen)
2. psychologisch en emotioneel functioneren
3. gezondheid en fysieke kenmerken
4. kenmerken uit de omgeving.
Vroeger kwamen deze dimensies ook aan bod maar los van elkaar. Een medisch probleem werd opgelost met medicatie of een heelkundige ingreep. Psychologische of emotionele problemen kwamen enkel op het kabinet van de neuropsychiater aan bod. Begeleidingsproblemen werden in de leefgroep besproken, de sociale dienst was er uitsluitend voor de formulieren en de ouders... Nu gaan arts, verpleegkundige, orthopedagoog, begeleider, sociale dienst en familie samen rond de tafel zitten om aangepaste begeleiding uit te stippelen.