Er wordt al eens aan de olieverf op het doek gesnoven en ja, er zijn al eens stoute, ongehoorzame kindertjes die het gepolijste gips in het museum niet onaangeroerd kunnen laten, maar beeldende kunst blijft bovenal een sensatie voor de ogen. De kunstenaar doet er dan ook alles aan om die blik aan te scherpen: fotorealistisch opdat je je ogen haast niet zou geloven, abstract om het in je hoofd te doen duizelen.

Fernand Vandewalle maakte beelden die niet voor de ogen zijn bestemd.
Fernand was blind.
Zou het dan ook niet wat vreemd lijken zijn werk met de blik te verkennen?
Maar hoe dan te begrijpen?

Het kunstwerk 'Feelings' is een gipsafgietsel van een kleilandschap dat Fernand gemaakt heeft. Het landschap werd door zijn vingers bewandeld, het klimaat van de dag schiep de omstandigheden, Fernand liet zijn sporen na.
Het afgietsel werd mooi achter gordijnen verborgen, want alleen met onze handen kunnen we voelen wat Fernand moet gevoeld hebben. Een sensatie in haar meest oorspronkelijke vorm.